перавесці на:

На размалёванай ёлку
І на дзяцей, якiя гуляюць
Сусальны анёл глядзіць у шчыліну
Зачыненых наглуха дзвярэй.

А няня паліць печку ў дзіцячай,
агонь трашчыць, гарыць светла…
Але анёл растае. Ён - нямецкі.
Яму не балюча і цяпло.

Спачатку растаюць крылы крошкі,
Галоўка падае назад,
Зламаліся цукровыя ножкі
І ў салодкай лужынкі ляжаць…

Потым і лужынка засохла,
Гаспадыня шукае - няма яго…
А няня старая аглухла,
бурчыць, не памятае нічога…

ламацца, Tight і памерці,
Созданья далікатныя мары.
Пад яркім полымем падзей,
Пад гул жыццёвай мітусні!

так! тых, што гінулі! Што ў вас толку?
Хай сабе толькі раз, былым дыхаючы,
У вас паплача цішком
Гарэзніца дзяўчынка - душа…

25 лістапада 1909

Самыя чытаныя вершы Блока


Усе вершы Аляксандра Блока

пакінуць каментар