перавесці на:

Мы - чарняцы, брыдуць ў імгле,
Куды вядзе нас факел веды
І стары жрэц з маршчынамі на лобе,
выкрывае пакуты.

бясшумны, рол neznaemыy граніт,
Вакол - толькі каменныя гукі.
Ён пагардліва рассеяна глядзіць
І накіроўвае нашы рукі.

мы дрогнем. празвініць, ўпаў, кірха -
Зірнуць у вочы не ўсякі смее…
Толькі стары жрэц - усмешкай пагардліва
Мы blesnet - і страх rasseet.

Самыя чытаныя вершы Блока


Усе вершы Аляксандра Блока

пакінуць каментар