перавесці на:

гул заціх. Я выйшаў на падмосткі.
Прыхінуўшыся да дзвярнога вушака,
Я лаўлю ў далёкім адгалоскі,
Што здарыцца на маім вяку.

На мяне настаўлены змрок ночы
Тысячаю бінокляў на восі.
Калі толькі можна, Abba,
Чару гэтую міма пранясі.

Я люблю Твой задума ўпарты
І гуляць згодны гэтую ролю.
Але зараз ідзе іншая драма,
І на гэты раз мяне звольні.

Але прадуманы распарадак дзеянняў,
І няўхільны канец шляху.
Я адзін, всё тоне ў фарысейства.
Жыццё пражыць не поле перайсці.

Самыя чытаныя вершы Блока


Усе вершы Аляксандра Блока

пакінуць каментар