Зорка начная скацілася…


Зорка начная скацілася
Я не пакідаю селядзец…
Акно бясшумна растварылася…
дараваць, крылатая мара!
Ты тут яшчэ, але ты растане.
Да маіх сумненням на шляху,
Пакуль ты ноч у сябе удыхаеш,
Я буду ўсё паўтарае: просты…
Я буду верыць: не растане
Да раніцы пяшчотны аблічча твой:
То нейкі Анёл сьцеле
Начныя пэрлы перада мной.

16 мая 1900

Ацэніце:
( Няма ацэнак кліентаў )
Падзяліцеся з сябрамі:
Аляксандр Блок
пакінуць каментар