Вершы Блока па алфавіце
- 31 снежні 1900 года
- 7-8 лістапада 1902 года
- Боль перад святлом
- ENJAMBEMENTS
- Мадонна АД Settignano
- * НЕ TANGERE маіх кругоў
- Unwritten вучэнне *
- МУДРАСЦІ *
- А. М. Дабралюбаў
- авіятар
- алегорыя – верш Блока
- аметыст
- Анёл-ахоўнік
- Андрэю Беламу
- Антвэрпэн
- артыстцы
- балаган
- Balagançik
- Барка жыцця ўстала…
- бедная, Клон ты…
- Без веры ў Бога, без удзелу…
- Бяз слова думка, волненье без названья…
- Белы конь ледзь ступае стомленай нагой…
- благавешчанне – верш Блока
- Пахучая дзён працягу…
- бледныя Казанне
- Бліснула ў вачах. Кінулася ў мары…
- баец
- Божа, як жыццё маладая жудасная…
- багністых, пустынным лугом…
- балотныя чертенятки
- лакі попік
- Балота - глыбокая западзіна…
- Трызненне – Аляксандр Блок
- Была і запал, але розум халодны…
- Было тое ў цёмных Карпатах…
- У альбом Чукоўскі
- У хваробы сэрца мыслю пра Цябе…
- У глыбокім змярканні сабора…
- У галоднай і хворы няволі…
- У блакітнай далёкай спаленьку…
- У гарачай скоках вэрхалу…
- У кабаках, ў завулках, папрасіць прабачэння…
- У лапах калматых і страшных…
- У хвілінным выбуху адкрыццяў…
- У небе - дзень, усіх начэй забабонны…
- У няпэўным, хісткім палёце…
- У ночы, выкананай навальнiцаю падаваў…
- У ночы, калі засне трывога…
- У агні і холадзе трывог…
- У кастрычніку
- У передзакатные гадзіны
- Апоўначы глухую народжаная…
- У пасланні да зямных уладцаў…
- У Паўночным моры
- У сівую старажытнасць я сышоў, мудрэц…
- У срэбры росы трава…
- У сінім небе, у цёмнай глыбіні…
- В снегах
- У змярканне дзяўчыну стройную…
- У сырам начным тумане…
- У дні, калі душа трымціць…
- У тыя цнатлівыя гады…
- У цёмным пакоі ты зьняслаўлена…
- У балотах i, над зіхаценне рос…
- У кутку канапы
- У гадзіну глухой расстання з морам…
- У гадзіну, калі п'янеюць нарцысы…
- У гадзіны нядаўняга падзення…
- У чужыну па рыкаючым сталі…
- У гэтыя жоўтыя дні між дамамі…
- У гэты шэры летні вечар…
- Валькірыя (На матыў з Вагнера)
- Ўвысь вывергнутыя дымы…
- Удалечыні міргнуў агонь вячэрні…
- Усюды - над лесам і над раллёй…
- Венецыя
- Вербная суббота
- вербачкі
- Вярбы - гэта вясновая таль…
- Вясновы дзень прайшоў без справы…
- Вясна несла свае дары…
- вецер верш, і слава зарывам…
- Вецер хрыпіць на мосце паміж слупамі…
- Vetr сустрэча, завые снег…
- трухлявая хатка
- змяркальны дзень, dogoraya…
- Вечнасць кінула ў горад…
- Vzmor'e
- бачанне
- Што вісіць над горадам усясьветным…
- Уклаўшы безумство натхненняў…
- закаханасць (4 студзень 1907)
- Уваж голасу свабоды…
- Вярнулася ў поўнач. да раніцы…
- вайна
- Вайна гарыць неўтаймоўным…
- Ворожба
- Варона
- ўзыходзіш ты, што строгі дзень…
- Вось - у знясільваючай працы…
- Вось на хмарах пажоўклі…
- Вось ён - шэраг труннымі ступенéй…
- Вось Ён - Хрыстос - у ланцугах і ружах…
- Вось яна - у наляцелі хвалі…
- Вось зноў пахіснуліся далі…
- вось з'явілася. засланіла…
- Усё б табе жадаць весялосці…
- усе бяжыць, мы знаходзімся…
- усе бясконцасці, усе крыштальныя…
- Усе крычалі ў круглых сталоў…
- Ці ўсё спакойна ў народзе?..
- Ўсё на зямлі памрэ - і маці, і моладзі…
- Усё сучаснасць нікчэмна…
- Усе агні загараюцца тут…
- усе адышлі. лесу, хвоі…
- Усё гэтак жа брыдзём па зямлі…
- Усё ціха на светлым твары…
- Усё гэта было, было, было…
- усе, чым дыхаў я…
- усе, што ў моры пасьвіць хвалю…
- Успомніў я старую казку…
- Усё жыццё чакала. стамілася чакаць…
- Усю зіму мы плакалі, бедныя…
- Усю ноч я чую ўздыхі дзіўныя…
- другое Вадохрышча
- Ўваходжу наверх сцежкай крамяністай…
- Учора я чуў песні з мора…
- Гамаюн, птушка вешчая (карціна У. Васняцоў)
- Дзе аддаецца ў доўгіх залах…
- Дзе ты парыш цяпер…
- гімн
- вочы, апушчаныя сціпла…
- Глухая поўнач павольны кладзе покрыва…
- глухая поўнач. Tsepenenye…
- Глухая дзівацтва быцця…
- Глуш роднага лесу…
- голас (1902)
- Голас з хору
- галасы
- галасы (7-8 чэрвень 1902 г)
- галасы (8 верасня 1902 г)
- галасы скрыпак
- Горад у чырвоныя межы…
- Ці гатовы ты на шлях далёкі…
- Труну нявесты лёгкай тканінай…
- што. Так дыктуе натхненне…
- Даўно хаджу я пад вокнамі…
- Ці slepы, дзён bezgnevnы…
- Два стагоддзя
- два вершы
- два чалавекі
- копія
- копія (кастрычніка 1909)
- Дзяўчына з Spoleto
- Дзяўчына спявала ў царкоўным хоры
- справы адбыліся…
- дэман
- дэман (19 красавік 1910 г)
- Дзень быў пяшчотна-шэры, шэры, як туга…
- дзень прыцьмеў, хупавы і невінаваты…
- Днём за нашай сцяной маўчалі…
- дагарае, не пазнавала…
- Доўга шукаў я ў цемры прамяністага бога…
- сябрам
- слова
- Дух рэзкі сакавіка быў у месячным крузе…
- Душа мая ціхая. У нацягнутых струнах…
- душа! Калі стомішся верыць?..
- Дым ад вогнішча бруя шызай…
- Е. А. Baratınskomw
- яе песні
- Ёй было пятнаццаць гадоў. Але па стуку…
- Калі толькі яна падыдзе…
- ёсць часы, ёсць дні, калі…
- ёсць гульня: асцярожна увайсці…
- Ёсць лепш і горш за мяне…
- ёсць хвіліны, когда не трывожыць…
- Ёсць цуды за далечай сіняй…
- Яшчэ бледныя зоры на небе…
- яшчэ ўспамін
- Яшчэ выдатна шэрае неба…
- Чакаю я смерці блізу дзяньніц…
- Жанчына
- жыццё
- Жыццё - як мора яна - заўсёды выканана буры…
- Жыццё майго прыяцеля
- жыццё, як загадка, цёмная…
- жрэц
- З. Гіпій
- для Гаарм, лясамі…
- для магілы
- За кароткі сон, што сягоння сніцца…
- За пагоркам адзвінела пругкія латы…
- якія забыліся цябе
- Заўтра ў змярканне сустрэнемся мы…
- Заўтра світання не чакай…
- Загадай і схавайся ў ноч…
- Загляжусь Ці я ў ноч на завіруху…
- Запальваліся вокны вузкіх пакояў…
- зайчык
- загавор
- заключэнне спрэчкі
- Заклён агнём і цемрай
- запяе сон, заквітаюць колер…
- Зачатае ў ноч, я ў ноч народжаны…
- навошта, навошта ў змрок небыцця…
- Зорка начная скацілася…
- Тут і там
- Тут ноч мёртвая. Словы мае дики…
- Тут памяць хвалі святой…
- Зямное сэрца стыне зноў…
- Зінаідзе Мікалаеўне
- ведаю, бедная, цяжкі цяжар…
- Клічу цябе ў дыме пажару…
- Залатых мая гарачая восень…
- І зноў - парывы юных гадоў…
- І жыццё, і смерць, я ведаю, мне роўныя…
- І зноў снегу
- І зноў падыходжу да акна…
- І я правёў шалёны год…
- Іванова ноч
- Ідэал і Сірыус
- Іду - і ўсё мімалётна…
- ідуць гадзіны, і дні, і гады…
- з газет
- З крыштальнага туману…
- Змучаны бурай натхнення…
- Або стаміўся ты да часу…
- манах
- Манах ішоў і нёс святыя знакі…
- Мастацтва - Касцюм на плячах…
- іспанцы
- Истомленный дыханьем весны…
- знікла, адляцела ў высь…
- Іх было шмат - паннаў выдатных…
- Шукай разгадку чаканняў…
- Шукаю агнёў - агнёў спадарожных…
- шукаю паратунку…
- Да вечара выйшла ціхае сонца…
- K муза
- Да чаго бязмэтна ахоўваць…
- Да. І. Чукоўскі
- як дзень, яркі, але незразумелая…
- Як душна мне! открой акно…
- Як любоўна сплятаў я найтанчэйшую сетку!..
- Як мімалётная цень восеньскіх ранніх дзён…
- Як пакутліва думаць пра шчасьці мінуўшчыне…
- Як нашы вокны былі блізка!..
- як развітваліся, горача кляліся…
- Як расце трывога да ночы!
- як адбылося, як здарылася?
- Як сон малітоўна-абыякавы…
- як сон, сыходзіць летні дзень…
- Як старадаўняй легенды словы…
- Якая дзівосная карціна…
- Нейкі вышэйшы Серафім…
- Клеапатра
- Калі дакучную стогны…
- Калі ж смерць? Я ўсё пакут…
- Калі замруць адчай і злосць…
- Калі канчаецца сшытак маіх вершаў…
- Калі мае мары за гранню мінулых дзён…
- Калі мы сустрэліся з табой…
- Калі отдамся пачуццям гарачым…
- Калі з бязлітасным пакутай…
- Калі натоўп вакол кумірам апладыруе…
- Калі ты загнаны і забіты…
- Калі я ўспамінаў пра мінулае, аб забытым…
- Калі я выйшаў - былі зоры…
- Калі я адзінокі і пагружаны ў маўчанне…
- Калі я прадбачыў ўпершыню…
- Калі я стаў дряхлеть і студзілі…
- Калі я пайду на супакой ад часоў…
- Калісьці горды і напышлівы…
- калі, уступаючы ў свет велізарны…
- калыханка песня
- камета
- каралеўна
- ганак Яе, нібы дзядзінец…
- крылы
- Хто заўважыў вогненныя знакі…
- Нехта ўздыхнуў ля магілы…
- паляцца алтары, дымяць панікадзілы…
- L. А. D.
- Блакітам бледнай месяц плыў…
- Легенда
- Ляніва і цяжка плывуць аблокі…
- летні вечар
- лаўлю дрыготкія, хладеющие рукі…
- Любові Аляксандраўне Дельмас
- аматар, які выйшаў для змаганьня…
- Цікаўнасць дарэмна зіркаў…
- М. І. Бенкендорф
- Май жорсткі з белымі начамі!..
- павольна, цяжка і дакладна…
- Мяне катавалі ў старой веры…
- мігцелі зоркі. ноч паравала…
- мілая дзяўчына, што ты колдуешь…
- мілы брат! Завечерело…
- мілы сябар, і ў гэтым ціхім доме…
- міры ляцяць. года ляцяць. пустая…
- мітынг у
- Мне варажбітка з маршчыністым тварам…
- Мне снілася смерць любімага созданья…
- Мне снілася зноў ты, у колерах, на шумнай сцэне…
- Мне сніліся вясёлыя думы…
- мне дзіўна. Столькі доўгіх гадоў…
- Мне страшна. чую набліжэнне…
- Шмат хацеў я з табой гаварыць…
- многае змоўклі. шмат хто сышоў…
- маёй маці (22 лістапада 1899)
- маёй маці (4 снежні 1904)
- маёй маці (ліпеня 1898)
- маёй маці (ліпеня 1905)
- Мае грахі Цяжкае бед…
- Мае сумныя парывы…
- мой бедны, мой далёкі сябар!
- Мой любімы, мой князь, мой жаніх…
- Мой месяц у каралеўскім зеніце…
- Мой мілы, будзь смелым…
- мой манастыр, дзе я пакутую бязбожна…
- Мой востраў цудоўны…
- Мой шлях запалам прыцемнены…
- малітвы
- Маўчу і змрочна гляджу…
- Маю гармонію хворую…
- Мая душа ў роспачы страху…
- Мая казка нікім не разгаданая…
- Муза ў уборы вясны пастукалася да паэта…
- Імчыць мяне мёртвая сіла…
- Мы - чарняцы, брыдуць ў імгле…
- Мы ў храме з табою - адны, збянтэжаныя…
- Мы ўсе пойдзем за грань магіл…
- мы ўсюды. мы нідзе. я быў…
- мы забытыя, адны на зямлі…
- Мы стаміліся ў бязмерна…
- Мы не спяшаемся загадзя…
- Мы падышлі - і вады сінія…
- Мы прачнуліся ў поўным забыцці…
- мы стаміліся. даволі. Наперад і наперад…
- Думкі мае патанаюць у нямогласці…
- Мэры
- Мэры, баль падчас чумы
- На Вас было чорнае закрытае сукенка…
- На вясновым шляху ў церамок…
- На вечарыне ў гонар Л. Талстога
- На чыгунцы
- На кліч завей
- на лузе
- На магіле сябра
- На абрад я спяшаўся пахавальны…
- рэзкасць
- на пасхе
- на скрыжаванні…
- На Куліковым полі
- На шэрыя камяні клалася дрымота…
- На смерць Коммиссаржевской
- На смерць немаўля
- На снежным вогнішчы
- на варце
- На вуліцы - дожджык і золь…
- на гарышчы
- Насустрач вясновыя росквіту…
- над Варшавай
- над возерам
- Над сінню прасторнай далі…
- Над старым цемрай сусветным…
- Над гэтай восенню - ва ўсім…
- надзеі Паўлавіч
- Напярэдадні Іванова дня
- Напярэдадні ХХ стагоддзя
- Нам давялося яшчэ падняцца…
- Дарэмна я змагаўся з Богам…
- дарэмна, Дзева, ты бегла…
- Народ і паэт
- нарадзілася хваля…
- Нас старасць сумная нагоніць без працы…
- жартаўніца
- Надышоў жаданы гадзіну. Прырода…
- насцігнуты мяцеліцай
- Надыходзіць пара небывалая…
- Не вянчаў маю галаву жалобны лаўр…
- Не ведаю цябе і не сустрэчу…
- Ня леглі яшчэ цені вячэрнія…
- Ня ваб мяне ты, волі…
- Не магу я цябе не клікаць…
- Не трэба
- Ня парушай гармоніі маёй…
- Не атручвалі душы сваёй…
- Не меў пагарды успамінаў…
- ня грэбуй, Дзеля Бога…
- Не заклікаў і ня сули…
- Не прыйшоў на спатканне
- ня спаць, не памятаюць, не гандлююць…
- Не лад жылля ў рачных лукавін…
- невядомаму богу
- невідзімка
- Недаказанай прамовы трывогу…
- пяшчотны! У ласкавай рэчкі…
- непазбежнае
- непатрэбная вясна
- Прырода, няпраўда, я ў буру закаханы…
- Няма імя табе, мой далёкі…
- няма зыходу
- няма, я не адыходзіў. Я толькі таямніцы чакаў…
- Ніхто не паміраў. Ніхто не скончыў жыць…
- Сыходзіць змрок ночы бледнай…
- Новы бляск излило неба…
- Начны туман застаў мяне ў дарозе…
- ноч
- Ноч - як ноч, і вуліца пустынная…
- Ноч ўсё цямней і пахучае…
- Ноч навальніцай бушавала, і маланак агні…
- Ноч на зямлю сышла. Мы з табою адны…
- Ноч цёплая апранула выспы…
- ноч, вуліца, ліхтар, аптэка
- ноч. горад супакоіўся…
- Ноччу пыльнай легла…
- ну, што ж? Стомлена заломлены слабыя рукі…
- Аб доблесці, пра подзвігі, гандаль рабамі
- Пра жыццё, дагарэлую ў хоры…
- Аб легендах, пра казкі, аб мигах…
- Пра смерць
- Аб, як вар'яцка за акном
- Аб, як смяяліся вы над намі…
- Аб, не глядзі ў вочы мае з дакорам…
- Аб, няма! ня расколдуешь сэрца ты…
- Аб, пагарджаць я вас не ў сілах…
- Аб, я хачу вар'яцка жыць
- Аблокі небывалай асалоды…
- падман
- асуджаны
- Самотна баярын пад'ехаў да вады…
- адзінота
- Чаканне
- Вокны ў двор
- Ён занесены - гэты жазло жалезны…
- Ён ішоў на адпачынак. новы дзень…
- Яна была - Зара Усходу…
- Яна вясёлай нявестай была…
- Яна цудоўна, - няма сумневу…
- Яна прыйшла з захаду…
- Яны казалі аб ранняй вясны…
- Яны жывуць пад шэрай хмарай…
- Яны ідуць - туманныя…
- Яны рассталіся без смутку…
- Яны чытаюць вершы
- Апусціся, фіранка палінялых…
- Восеньскі вечар быў. Пад гук дажджу шкляны…
- восеньская воля
- восеньская каханне
- восень позняя. неба адкрытае…
- Пакінь мяне ў маёй далі…
- Адказ
- Адчыняюцца дзверы - там мігацення…
- Адгучала гармонія дня…
- Адрачыся ад любімых тварэнняў…
- падлеткавая вершы
- урывак
- З-за чаго я задуменны хаджу…
- тых, што адышлі
- Афелія ў колерах, у уборы…
- Зачараваны вечар мой доўгі…
- памяці А. А. фета
- перад навальніцай
- перад судом
- Передвечернею парою…
- Перада мной - мая дарога…
- Пярсцёнак-боль!
- Песельник
- песенка
- песенка
- Песьня пекла
- Песня за спіной
- Песня Афеліі
- Песня Афеліі (1899 г)
- Песня Фаіны
- Пецярбургскія змярканне снежныя…
- Пётр
- Сумная бляклая ружа…
- Ці пісаць Вам, што з канцом пламень…
- плача дзіця. Пад месяцовым сярпом…
- Плён нязведанай страсці…
- скокі восеньскія
- скокі смерці
- Па беразе плёўся хворы чалавек…
- Па горадзе бегаў чорны чалавек…
- Па цёмным садзе блукаю я ў журбоце…
- Па вузкіх плошчах лавіў я цень дзяўчыны…
- Повеселясь на буйном пире…
- аповесць
- загінула ўсё. Пякучае свяціла…
- Пагоня за шчасцем
- Апускаўся я ў моры канюшыны…
- Пад вечар гадоў, з нямым увагі…
- пад маскамі
- Пад шум і звон аднастайны…
- Падымаліся зь цемры скляпоў…
- імітацыя
- паядынак
- Спявае мой дзень, будя адказы…
- Паэт, чырванеючы, медзь. над горным…
- Паэт, паэт…
- пажар
- Позняй восенню з гавані…
- позна. У акенца закрытае…
- Прыхільнік элінаў - я ліру забываў…
- Нябожчык спаць кладзецца…
- Пачырванелі і згасаюць прыступкі…
- Поўны месяц ўстаў над лугам…
- Пакахай гэтую вечнасць балот…
- Памятаеце дзень немарасны і шэры…
- Ці памятаеш горад трывожны…
- Памятаю далёкае светлае лета…
- прысвячэнне
- візіт
- Паведамленні
- пасля бітвы
- пасля навальніцы
- Апошні дзень
- Апошні пурпур дагараў…
- апошні шлях
- Апошняя частка філасофскай паэмы
- пацеха! Рокочет труба…
- пахаваюць, закапаюць глыбока…
- паэма
- паэма філасофская
- Паэт
- Паэт у выгнанні і ў сумневу…
- паэту
- паэты
- ператварэньне
- Пры пасылцы белай азаліі
- Пры пасылцы руж
- Приветный Лель, не чакаю світання…
- Прыйдуць непрыкметныя белыя ночы…
- Прыроды вечара магутнай…
- Прыскакала дзікай стэпам…
- прыстань Бязгучна. зямля блізкая…
- Працяг “Вершаў пра прадметы першай неабходнасці”
- пракляты звон
- Прарок зямлі - вянок тварэння…
- прабачце. Я халоднасць заўважыў…
- Прачынаюся я - і ў полі туманна…
- Працягнуты пазнейшыя ніткі хвілін…
- Праходзіш ты ў іншыя далі…
- Праходзяць сны і жаноцкія цені…
- прэч!
- Мінулых дзён незгасальным ззяннем…
- прайшлі года, але ты - усё тая ж…
- Бывай. У апошні раз жорстка…
- Развітваліся мы ў алеі дальной…
- Хай я пакіну гэты град…
- падарожнік, ropshti…
- Пушкінскай Дому
- Пяць выгібаў патаемных…
- роўны
- Разбушуются буры, пральюць дажджы…
- Раскрылася ранішняе вока…
- разгадаў я, якія кветкі…
- Разляціцца па ўсім небасхіле…
- Raspushilasь, раскачнулась…
- Рассвет
- Каляды
- Жыта вакол хвалявалася… і шолах сцеблаў…
- Ружа і салавей
- З кожнай вясною дарогі мае круче…
- светлы сон, ты не падманеш…
- Жалейка заспявала на мосце…
- Сёння ў ноч адной Сцежкаю…
- Сёння ты на тройцы звонкай…
- сівы раніцу
- Злосна хваляваліся нівы…
- Сярдзіты позірк бескаляровых вачэй…
- Сэрца аддадзена завеі
- охра
- Сиенский сабор
- Сяджу за шырмай. У мяне…
- Сірыя і алканоил
- Скажы мне, Лигия, у якім боку далёкім…
- Казка пра певень і бабульцы
- Скрозь вінны крышталь
- Скрозь шэры дым ад краю і да краю…
- скіфы
- Салодка знайсці нам зорку…
- выпадковаму
- Смерць
- Смяяліся бедныя невукі…
- Smolkali прамовы, і жарты…
- Глядзі приветно і лёгка…
- смык заспяваў. І воблака душны…
- замяшанне
- Снег ды снег
- снежная вязьмо
- снежная панна
- снежнае віно
- Сольвейг
- Сольвейг! Аб, Сольвейг! Аб, сонечны Шлях!
- Somkni рот. Твой голас поўн…
- сумневу няма: мае смутку…
- сон
- Куццю ў лесе
- Спіс вершаў Блока:
- спляталіся часы, спляталіся краіны…
- Спусьціся ў падземныя цясніны…
- Сярод гасцей хадзіў я ў чорным фраку…
- Сярод прыхільнікаў Кармэн…
- старадаўнія ружы…
- Старасць мёртвая блукае вакол…
- Старая варажыла ля ўваходу…
- Бабулька і чертенята
- старыя лісты
- статуя
- Ці варта вечна стамляцца…
- Стаю ва ўладзе, душой самотны…
- Імкненне сэрца надмерна…
- стукаецца ціха. І пасля сказаў галасней…
- сусальны анёл
- сфінкс
- Сцэна з гістарычнай карціны “Сусветная літаратура”
- шчаслівая пара, дні маладосьці мяцежнай!..
- Сын і маці
- сырое лета. Я ляжу…
- сытыя
- табар ішоў. Уверсе зіхацелі зоркі…
- так акрылены, так напэўна…
- так. Бура гэтых гадоў прайшла…
- так. нязменна ўсе, як было…
- так. Я ведаў. І ты патушыў…
- Там дамы фарсяць модамі…
- Там жылі ўсе мае надзеі…
- там, у начны віскатлівых сцюжы…
- пачвары вясновыя
- Твой твар бледны, чым было…
- Твой вобраз мроіцца мімаволі…
- Твая навальніца мяне памчала…
- табе, табе, з іншага святла…
- Цёмная і змрочнасць была…
- цёмная, бледна-зялёная…
- Цені на сцяне
- Цішыня ў лесе
- цішыня квітнее
- То водгалас юных дзён…
- Травы спяць прыгожыя…
- трывога
- тры паведамленні
- тры вершы
- сцежкамі таемнымі, начнымі…
- туды, дзе неба з акіянам…
- Ты - буяны кліч рагоў прызыўных…
- Ты - злая вядзьмарка. Мой вечар - у агні…
- Ты - малітва блакітная…
- Ты быў абсыпаны зорным колерам…
- Ты была каля акна…
- Ты ў пакоі адзін сядзіш…
- Ты заўсёды і ўсюды дзіўна…
- Ты дыхаеш жыццём! Аб, як я да цябе цягнуў…
- Ты з шэпту слоў нарадзілася…
- Ты шмат жыў, я больш спяваў…
- Ты шмат жыў. абурэньне…
- Ты можаш па траве зялёнай…
- Ты не навучыш мяне праклінаць…
- Ты не падманеш, прывід бледны…
- Ты не паланіла. Не чакай мяне…
- Ты апранешся мяне ў срэбра…
- Ты памятаеш? У нашай бухце соннай…
- Ты прыйдзеш і абдымеш…
- Ты абуджалася раніцай рана…
- Ты просіш адказу на страшны пытанне…
- Ты праходзіш без ўсмешкі…
- Ты глядзіш у вочы ясным зорям…
- Ты так сьветлая, як снег нявінны…
- ты гаворыш, што я халодны, замкнёны і сухі…
- Ты ля каміна, схіліўшы сівізны…
- Ты хочаш ведаць светапогляд…
- Ты хочаш валадарыць дагэтуль…
- ты, вечна юная! Аб, няма!..
- ты, думы вечнай, натхнёнай…
- ты, як водгук забытага гімна…
- ты, адчай жыцьця майго…
- Цяжкі заслона апусцілася…
- Цяжка нам было пад завіруха…
- Цягне ветрам ад заліва…
- У берага зялёнага на малой магіле…
- У дзвярэй
- У забытых магіл прабівалася трава…
- У мора
- У вокны не вецер блукае…
- угар
- Ўжо вечар светлай паласою…
- Пякучае свяціла, вуліца…
- прыніжэньне
- здагадка
- заспакойлівых, і дзівосныя…
- стаміўся я. смерць блізкая. Да парога…
- стомленасць
- Стомленым душах раптам здаецца…
- раніца загараецца. Дзень пагражае непагаддзю…
- настаўнік
- Сышоў я ў белую краіну…
- сышла. Але гіяцынты чакалі…
- фабрыка
- Фіялетавы захад гняце…
- Фларэнцыя
- Ходзіць месяц па хвалі…
- Хаджу па камені старых пліт…
- хаджу, блукаю пануры…
- халодны дзень
- Хаваў я цябе, і, тоскуя…
- хацеў я, вярнуцца дамоў…
- мастак
- Царыца глядзела застаўкі…
- Цэлы год не дрыжала акно…
- Цэлы дзень - марнасьць каля магіл…
- Праз дванаццаць гадоў
- Праз пясчаныя пустыні…
- чорная панна
- чорная кроў
- Рысы знаёмых твараў…
- Што будзе ў сэрцы, у думках і ў розуме…
- Што было год таму? усё тое ж…
- Што з таго, што на грудзях партрэт…
- Што з табой - не ведаю і не схаваю…
- крокі камандора
- Шар раскаленный, залаты…
- шлейф, запырсканы зоркамі…
- Ішлі на прыступ. Прама ў грудзі…
- Эпітафія Фра Філіпа Ліпі *
- эцюд
- рэха
- Я - меч, завостраны з абодвух бакоў…
- Я - чалавек і мала Богу роўны…
- Я бег і спатыкаўся…
- Я кінуся ў чорны дзень са скал…
- Я буду факел мой ахоўваць…
- Я быў увесь у стракатых Лоскуты…
- Я быў невенчан. мудрасьць захоўваючы…
- Я быў збянтэжаны і вясёлы…
- Я ў зямной свет ўвайшла, як у ложу…
- Я ў чатырох сценах - забіты…
- Я вам распавёў незямное…
- Я бачу бляск, забыты мной…
- Я ўзыходзіў на ўсе вяршыні…
- Я выразаў кій з дуба…
- Я казаў пры вас з сумам…
- Я думаў, што памру сёння да ночы…
- Я жаласнай рукой сціскаю свой кастыль…
- Я жалю варты ў глыбокім бяссілле…
- Я чакаў пад вокнамі ў цені…
- Я жыву ў глыбокім спакоі…
- Я жыву ў аддаленым скіта…
- Я жыву ў пустыні…
- Я ведаю, смерць блізкая. І ты…
- Я злосны і слабы. зямное мора…
- Я і без веры жывы…
- Я іх захоўваў у прыдзеле Іаана…
- Я да людзей не выйду насустрач…
- Я бавіць жыцьцё маё…
- Я кую мой меч каля парога…
- Я мінуў закат барвяны…
- Я мог бы ярчэй прасіялых…
- Я надзеў рознакаляровыя пёры…
- Я пасадзіў мой светлы рай…
- Я не клікаў цябе - сама ты…
- Я ніколі не разумеў…
- Я нашуся ў змроку, ў ледзяной пустыні…
- Я зноў на падмостках. мігочуць зноў…
- Я памятаю працяглыя пакуты…
- Я памятаю ціхі змрок і холад з вышыні…
- Я зразумеў сэнс тваёй смутку…
- Я прыбіты да тракцірнай стойцы…
- Я сёння не памятаю, што было ўчора…
- Я глядзеў на сляпое людскае будынак…
- Я сыду і намечаны…
- Я ўжо стары душой. Нейкі жэрабя чорны…
- Я імкнуся да раскошнай волі…
- Я схадзіў у быстрыню горныя…
- Я цішынёю зачараваны…
- Я памёр. Я упаў ад раны…
- Я паміраў. ты расцвітала…
- Я вуха прыклаў да зямлі…
- Я ішоў да асалоды. шлях блішчаў…
- Я, стомлены і прамудры…
Вітаем вас на партале прысвечанаму вялікаму рускаму паэту – Аляксандру Блоку. Тут вы знойдзеце ўсю інфармацыю ў вычарпальным выглядзе – усе творы напісаныя паэтам, вершы, паэмы. Для зручнасці яны разбітыя на катэгорыі. Гэтак жа ў нас можна пачытаць біяграфію пра яго.
Рэсурс будзе карысны як школьнікам, так і студэнтам. А так жа ўсім, хто цікавіцца творчасцю паэта.
Атрымліваецца адзін верш - адна кніга. Рэсурс нязручны з-за кнопак.
Аляксандр, дзякуй за каментар! Мы збіраем статыстыку па паляпшэнню сайта.
Падкажыце калі ласка, як зразумець “адзін верш - адна кніга”? Як нам гэта удасканаліць? І пра якія кнопках гаворка, як яны перашкаджаюць выгодзе?
Загадзя дзякуй за адказы і пастараемся выправіць зыходзячы з вашых прапаноў.
І…………………….
Прырода, Прырода )))))