Думкі мае патанаюць у нямогласці…


Думкі мае патанаюць у нямогласці.
душна, светла, Нярадасны і весела.
ты, прозвеневшая ў дзіўным багацці,
Душу маю урачыстасцю заслону.

Няма Табе імя, невыказная,
Ты - мая таямніца, да часу прыхаваная,
сонца маё, ва ўрачыстасць надзеленае,
Гушчар блажэнная і атрутная!

Кастрычніка 1902

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Аляксандр Блок
Дадаць каментарый