цішыня квітнее


Тут цішыня квітнее і рухае
Цяжкім караблём душы,
І вецер, сабака паслухмяны, ліжа
Ледзь прыгнуцца чарот.

Тут у затока святкую желанье
Свае прыводзіць караблі.
І салодка ціхае няведанне
Аб далёкіх нараканьняў зямлі.

Тут лёгкім выявам і думкам
Я аддаю вершы мае,
І млявым іх сустракаюць шумам
Ракі зычныя бруі.

І, млява апусціўшы вейкі,
вы, дзяўчыны, у вершах прачыталі,
Як ад старонкі да старонкі
У далеч пацягнулі журавы.

І кожны гук быў вам намёкам
І невымоўным - кожны верш.
І вы любілі на шырокім
Абшары лёгкіх рыфмаў маіх.

І кожная навек пазнала
І не забудзе ніколі,
як абдымала, цалавала,
Як спявала ціхая вада.

Кастрычніка 1906

Ацэніце:
( Адзнакі пакуль няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Аляксандр Блок
пакінуць каментар