У бяздзейнасці млад, у передрассветной ляноты…


У бяздзейнасці млад, у передрассветной ляноты
Душа лунала ўвысь і там Зорку знайшла.
Імглісты вечар быў, клаліся мякка цені.
Вячэрняя Зорка, безмолвствуя, чакала.

спакойная, на цёмныя прыступкі
Ўступіла Ты і, ціхая, ўсплыла.
І, хісткі марай у передрассветной ляноты
На зорныя шляху Сябе перанесла.

І працякала ноч туманам сноў.
І юнацтва нясмелая з марамі без ліку.
І набліжаецца світанак. І ўцякаюць ценю.
І, ясная, Ты з сонцам пацякла.

19 чэрвень 1901

Ацэніце:
( Няма ацэнак кліентаў )
Падзяліцеся з сябрамі:
Аляксандр Блок
пакінуць каментар