Я памятаю ціхі змрок і холад з вышыні…


Я памятаю ціхі змрок і холад з вышыні.
Там скляпенні змрочныя задуменна чарнелі.
Там ніткі трывалыя спляталіся, як мары,
Тут - думы грэшныя, сплятаючыся, палка.

Там - лесвіцы узбягалі да купалам,
І ладу мігцелі дзіўным святлом.
Недасягальным тады здавалася нам
Аддацца палымнела вотах…

29 чэрвень 1902

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Аляксандр Блок
Дадаць каментарый