Бяз слова думка, волненье без названья…


Бяз слова думка, волненье без названья,
Які ты шлешь мне знак,
Раптам взбороздив імгненнай маланкай веды
Глухі снежаньскі змрок?

Усе прывід тут - і бяздзейнасць, і клопат,
І горкія года…
Што б ні было, - ты памятай, успомні нешта,
душа… (калі? калі?)

Што б ні было, ўсю хлусня, ўсю мудрасць стагоддзя,
душа, забудзься, пакінь…
Снам быцця ты аддала перавагу отвека
нязбытную ява…

Каб скрозь сны бытийственных кіданняў,
Збіваюць з шляху,
Са ведамі неверагодных абрысаў,
Як з паходняй, прайсці.

снежні 1911

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Аляксандр Блок
Дадаць каментарый