Глухая дзівацтва быцця…


Глухая дзівацтва быцця
Ужо нядоўга будзе сніцца.
Пара ў пустынныя краю,
У бяззорную змрок пагрузіцца.

Вычарпаць вільготныя мары,
Ўзламаць ды процівагаз скляпенні,
Успаўзці на Вежу Красоты
Пад ураганам непагадзі.

Вось я скінуты, istomlen,
дурыць, раздушаны любоўю,
Як yasnovidyashtiy Sampson,
Пашматаны і запэцканы крывёю.

28 ліпеня 1902

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Аляксандр Блок
Дадаць каментарый