Ты - буяны кліч рагоў прызыўных…


Ты - буяны кліч рагоў прызыўных,
Вабячы на ​​няправільны след,
Ты - шэры вецер рэк разліўнога,
Падманлівы балотны святло.

Кахаю цябе, як посах - вандроўнік,
Як воін - мілую ў баі,
цябе провижу, як выгнаннік
Прадбачачы радзіму сваю.

Але твар твой мне незрим, невядомы,
Твая неспасціжная ўлада:
ведучы мяне, як правадыр, да перамог,
спапяляючым ты, як запал.

снежні 1913

Ацэніце:
( Адзнакі пакуль няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Аляксандр Блок
пакінуць каментар