Я цішынёю зачараваны…


Я цішынёю зачараваны
Тут - на дарожным палатне.
Да цябе я ў думках прыкаваны
У маёй напеўнай цішыні.

Там крумкач ​​кружыць высока,
І раптам - у блакіту патануў.
З бледнавата далёкую
Жалезны ўзнікае гул.

Учора тваё я чуў слова;
З табой растаўся толькі ўчора,
Але цішыня мне шэпча зноў:
Не так нам сустрэцца пара…

Удалечыні ад марных паселішчаў,
Сярод зялёнай цішыні -
Здабыць згубленыя сны
іншых, нязбытных хваляванняў.

18 апреля 1902
На палатне Фінлі(яндской)
вецер(езной) дарогі

Ацэніце:
( Ацэнкі пакуль няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Аляксандр Блок
Дадаць каментарый