Аб, не глядзі ў вочы мае з дакорам…


Аб, не глядзі ў вочы мае з дакорам,
Не заклікаю да бязмоўя і сну!
Я ведаю, сябар, за гэтым цёмным позіркам
Тоіцца запал за ранейшую вясну…

Вясна была! У нябесных сферах далейшых
гарэлі зоркі; іх зацямніла ты
Зіхаценне вачэй вясёлых і сумных,
Што ярчэй зорак, вышэй за прыгажосці…

Аб, не глядзі ў вочы мае з дакорам
І дай спазнаць мінуўшчыны ўрачыстасці!
Ты ведаеш, сябар, за гэтым ганарлівым позіркам
І жыццё, і смерць, і аблічча Боскасьці!

5 студзень 1900

Ацэніце:
( 1 ацэнка, сярэдняя 4 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Аляксандр Блок
Дадаць каментарый