Приветный Лель, не чакаю світання…


Приветный Лель, не чакаю світання,
Але бачу дзівосны бляск удалечыні;
Скажы мне, Лель, не сонца ль гэта
За краем мёртвай зямлі?
Навошта ж, Лель, ты будишь рана
нас, не гатовых ў сонны гадзіну
прыняць багіню, з туману
Світанак апорную для нас?
Яшчэ не час сонцу верыць;
нам, бедным жыхарам светаў,
Не ацаніць і ня вымераць
Яго боскіх дароў.
яно ўзыдзе, патокам святла
нас, напаўсонным, аслепіць,
І толькі несмяротны дух паэта
Да яго ў абдымкі адляціць…

29 студзень 1900

Ацэніце:
( Ацэнкі пакуль няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Аляксандр Блок
Дадаць каментарый