старыя лісты


вось яны, сумныя, поўныя страсці
Або любові без межаў
лісты… Яна іх пісала без шчасця… -
Капалі слёзы з павек…
Так і дрыжаць на старонках забытых,
У гэтых пабляклая лістах
слёзы нямыя, - без шчасця пралітыя, -
Гора я бачыў у вачах…
вось яны, сумныя, поўныя страсці, -
Дзён перажытых друк.
Што мне мінуўшчыну? водбліскі шчасця,
Водгук загінулай невядомай ўлады?
Хіба я стану маўчаць?

1 лістапада 1899

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Аляксандр Блок
Дадаць каментарый