Імкненне сэрца надмерна…


Імкненне сэрца надмерна,
Але на вяршынях - маякі.
Яны выпрабаваны і верныя,
І бясконца далёкія.
Там пільнуюць маё падзенне
Вясёлых анёлаў пары.
Там прамяністым сноў
У блакіту строгай блещешь Ты.
Заклікаў Ці я Цябе з праху,
Іль Ты Сама да мяне сышла,
але, нязведанага страху,
душа, спазнаўшы, замерла…

15 верасень 1902

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Аляксандр Блок
Дадаць каментарый