Твая навальніца мяне памчала…


Твая навальніца мяне памчала
І перакуліла мяне.
І трэба мною ціха ўстала
Сінь паміраючага дня.

Я на зямлі, навальніцай змятыя
І перакулены ляжу.
І чую далёкія грымоты,
І бачу вясёлкі мяжу.

Ўзыду па ёй, па сямікаляровую
І незаплямленай шляху -
З усмешкай ціхай і приветной
Глядзець у вочы тваёй навальніцы.

лістапада 1906

Ацэніце:
( Адзнакі пакуль няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Аляксандр Блок
пакінуць каментар