Яшчэ бледныя зоры на небе…


Нязбытнае мроіцца зноў.
Фет

Яшчэ бледныя зоры на небе,
Far zapevaet Певень.
На палях у спець хлебе
Чарвячок засвяціў і патух.

Пацямнелі альховыя галінкі,
За ракой агеньчык замігцеў.
Скрозь туман чарадзейныя і рэдкі
Невідзімкам табун праскакаў.

Я сумнымі еду палямі,
Паўтараю сумны напеў.
Немагчымыя сны за плячыма
знікаюць, душой авалодаўшы.

Я шапчу і складаю семем -
Небывалае ў думках маіх.
І пампуюцца шэрыя сукі,
Нібы рукі і твары ў іх.

17 лістапада 1902

Ацэніце:
( Ацэнкі пакуль няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Аляксандр Блок
Дадаць каментарый